«Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας»: Ναι μεν αλλά...
Ριζοσπάστης, Σάββατο 4 Μάη - Κυριακή 5 Μάη 2013
Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το παραπάνω σύνθημα που συμπυκνώνει τη διαδοχική εμπειρία συνδικαλιστικών και γενικότερων πολιτικών αγώνων σε κάθε χώρα, και βεβαίως στην Ελλάδα; Ομως και αυτό το σύνθημα, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των συνθημάτων, έχει ένα εγγενές αδύνατο σημείο, είναι αφαιρετικό, υπονοεί πολλά ή και μπορεί να εννοηθεί ότι δεν υπονοεί τίποτε άλλο παρά τα ίδια τα λόγια του.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η μόνη λέξη που δε θέλει και πολλή ερμηνεία και εμβάθυνση είναι η λέξη «κατακτάμε». Το «αγώνες» και «τα δικαιώματά μας» χρήζουν ερμηνείας και εμβάθυνσης, άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι φωνάζεται και πέρα από τη μήτρα που το γέννησε, το ταξικό ρεύμα του συνδικαλιστικού κινήματος, σε κινητοποιήσεις ανεξάρτητα αν έχουν ή όχι καθαρό ριζοσπαστικό στίγμα.
Το πιο βασικό, πάντως, ζήτημα στο σύνθημα αναφέρεται στο περιεχόμενο των εργατικών δικαιωμάτων, για να αναφερθούμε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, θέμα με ανάλογη σημασία για τα φτωχά - λαϊκά στρώματα.
Ο όρος δικαιώματα δεν λείπει από κανένα αστικό σύνταγμα, όπως και από τις διακηρυγμένες, στα λόγια, αρχές του ΟΗΕ, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, αυτών που γνωρίζουμε πολύ καλά στην Ελλάδα, (ΕΕ, ΝΑΤΟ). Για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει διαφορετικό περιεχόμενο ανάλογα βεβαίως με τις εξελίξεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης, το γενικότερο συσχετισμό δυνάμεων.