Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξική πάλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταξική πάλη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014

Σε αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση

«ΙΜΑΣ» - «ΣΥΡΜΑ» Βόλου: «Παγώνει» η εκ περιτροπής εργασία, σε ετοιμότητα οι εργαζόμενοι
Ανακοίνωση της Γραμματείας Μαγνησίας του ΠΑΜΕ

Σε αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση καλεί τους εργαζόμενους των «ΙΜΑΣ» και «ΣΥΡΜΑ» στο Βόλο η Γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ, μετά την προσωρινή υποχώρηση της εργοδοσίας στην απαίτησή της για εκ περιτροπής εργασία. Το προσωρινό «πάγωμα» προέκυψε από την τριμερή συνάντηση που έγινε το απόγευμα της Δευτέρας.

Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

Νίκες του ταξικού κινήματος: Νίκησαν οι εργαζόμενοι της ΕΒΓΑ – Η εργοδοσία πήρε πίσω τις ατομικές συμβάσεις εργασίας


Την αναστολή των απεργιακών κινητοποιήσεών τους αποφάσισαν το πρωί της Δευτέρας οι εργαζόμενοι της ΕΒΓΑ, μετά την υπαναχώρηση της εργοδοσίας, η οποία μπροστά στην καθολική αντίδραση των εργαζομένων πήρε πίσω το έγγραφο της Σύμβασης Εργασίας που κατέθεσε την Πέμπτη.

Να θυμίσουμε ότι η Ατομική Σύμβαση Εργασίας, μεταξύ άλλων επιχειρούσε να παγιώσει τις μειώσεις μισθών που μονομερώς επέβαλε η εργοδοσία, ενώ άνοιγε την δρόμο στην υπενοικίαση των εργαζομένων σε εργολάβους οι οποίοι θα επέβαλλαν καθεστώς γαλέρας χωρίς κανένα δικαίωμα για τους εργαζόμενους.

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Νίκες του ταξικού κινήματος


Από τη δράση του Σωματείου Μετάλλου Φθιώτιδας

Οι παρεμβάσεις του Σωματείου Μετάλλου Φθιώτιδας σε εργολάβο της ΛΑΡΚΟ τον υποχρέωσαν να καταβάλει αποζημιώσεις στους εργαζόμενους, από τους οποίους ζητούσε εκβιαστικά να υπογράψουν οικειοθελή αποχώρηση, ενώ τους χρωστούσε και δεδουλευμένα. Οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν μαζί με το κλαδικό σωματείο και πέτυχαν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους. Τη μέρα της πληρωμής, όμως, η εργοδοσία «πρόσφερε» μαζί με τους μισθούς και την αίτηση για οικειοθελή αποχώρηση.

Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Νίκησαν συσπειρωμένοι στο κλαδικό Συνδικάτο



Με αυτήν την ανάρτηση εγκαινιάζουμε μια νέα ετικέτα, τις "Νίκες του ταξικού κινήματος". Σκοπός μας είναι να επισημαίνουμε τις ανεξαρτήτου μεγέθους και σημασίας νίκες του οργανωμένου ταξικού κινήματος. Γιατί όλες αυτές οι νίκες έχουν σημασία, καθώς δείχνουν με ξεκάθαρο τρόπο ότι η ταξική πάλη (και μόνο αυτή!) μπορεί να φέρει χειροπιαστά αποτελέσματα για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Δεν πρέπει να πτοούμαστε που δεν υπάρχουν προς στιγμήν περισσότερες και μεγαλύτερες κερδισμένες μάχες, γιατί τα πράγματα αλλάζουν και θα αλλάξουν. Θα αλλάξουν όμως μόνο μέσα από την οργανωμένη δράση των ταξικών δυνάμεων. Οι εργαζόμενοι έχουν την δύναμη να αντισταθούν και όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν να ανατρέψουν το εκμεταλλευτικό σύστημα δια παντός. 

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Από πότε ο Economist ζητάει αύξηση φόρων;!


Ας ασχοληθούμε για άλλη μια φορά με κάτι ίσως ανιαρό, το οποίο όμως έχει μεγάλη σημασία για την σημερινή κατάσταση της εργατικής τάξης στην Ελλάδα και παγκοσμίως. 

Το γνωστό περιοδικό Economist θεωρείται (δικαίως) ως ένα από τα πλέον "συντηρητικά", "νεοφιλελεύθερα" οικονομικά έντυπα. Με αυτό συνήθως εννοεί κανείς ότι εναντιώνεται σε οποιαδήποτε παρέμβαση του κράτους, σε οποιαδήποτε μορφή κοινωνικού κράτους, στην επιβολή φόρων - και ειδικά αυτούς που επιβαρύνουν το κεφάλαιο -   και υποστηρίζει γενικά οποιαδήποτε πολιτική (ανεξαρτήτως ηθικών επιπλοκών και κοινωνικών επιπτώσεων) που εφαρμόζει κάθε μέτρο που ευνοεί το μεγάλο κεφάλαιο. Το θεωρούμε τόσο συνεπές σε αυτήν του την στάση, ώστε συνιστούμε την ανάγνωσή του ως γνώση των σχεδιασμών και των πολιτικών που προωθεί ο ταξικός εχθρός. Οι απόψεις που εκφράζονται στο έντυπο αυτό αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τα σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου και μάλιστα του πιο ιμπεριαλιστικού. 

Με έκπληξη διάβασα λοιπόν στο εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους τον τίτλο "Why we need more property taxes" (Γιατί χρειαζόμαστε περισσότερους φόρους ιδιοκτησίας - Σημ. αναφέρεται κατά κύριο λόγο στον φόρο ακίνητης περιουσίας, και μάλιστα κυρίως της γης), λόγω της αλλεργίας που χαρακτηρίζει πάγια  τον Economist  σε οποιαδήποτε μορφή φόρων. Επίσης ως εκπροσωπευτικό όργανο των μεγαλοκατόχων μέσων παραγωγής δεν περίμενα να υποστηρίζει οποιαδήποτε επιβάρυνση της ιδιοκτησίας, καθώς αυτή φαίνεται για αυτόν "ιερή".

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

Ξύδι και χολή... (902)




«Να ρίξουμε ξύδι και χολή στο γλυκό νεράκι της επαναστατικοδημοκρατικής φρασεολογίας».

Αυτό καλούσε ο Λένιν τον Απρίλη του 1917 να κάνουν οι μπολσεβίκοι στις συνθήκες της επανάστασης που είχε ανατρέψει τον Τσάρο, να μην παρασυρθούν από το κλίμα του γενικού ενθουσιασμού και της ενότητας που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή αλλά αντίθετα να ξεσκεπάσουν τα μικροαστικά και οπορτουνιστικά κόμματα που ηγούνταν στα Σοβιέτ.

Βεβαίως οι σημερινές συνθήκες με τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης που έχουν εκδηλωθεί με αφορμή το ζήτημα της ΕΡΤ και τις σχεδιαζόμενες απολύσεις σε άλλες κρατικές επιχειρήσεις κάθε άλλο παρά μπορούν να συγκριθούν με τέτοιες συνθήκες όπως αυτές του επαναστατικού αναβρασμού του 1917. Ωστόσο το κάλεσμα του Λένιν είναι πολύ επίκαιρο…

Όχι λοιπόν, οι εξελίξεις στην ΕΡΤ δεν αποτελούν «συνταγματική εκτροπή», δεν αποτελούν «πραξικόπημα». Το δίλημμα που τίθεται δεν είναι «δημοκρατία ή μνημόνιο» όπως προβάλλουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και από κοντά μια σειρά δυνάμεις που δίνουν «αντικαπιταλιστικό άλλοθι» στην ανάδειξη της «κυβέρνησης της αριστεράς».

Για άλλη μια φορά: Τέρμα πια στις αυταπάτες!




Οι μονοπωλιακοί όμιλοι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δείχνουν για άλλη μια φορά το πραγματικό τους πρόσωπο, την πραγματική αντίληψη τους για την ενημέρωση, την πραγματική στάση τους απέναντι στους εργαζόμενους στα κανάλια τους και απέναντι σε ολόκληρη την εργατική τάξη. 

Μην χάνοντας ευκαιρία κατέθεσαν αγωγή κατά της απεργίας, συγκεκριμένα κατά των συνδικαλιστικών Ενώσεων του Τύπου, της ΠΟΕΣΥ και της ΠΟΣΠΕΡΤ. 

Οι αυταπάτες για καλούς και κακούς καπιταλιστές εξαφανίζονται, αφού "την προσφυγή υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών ANTENNA, STAR, MEGA, SKAI, ALPHA και «Μακεδονία TV»", δηλαδή το σύνολο των μεγαλοκαναλαρχών, των ιδιοκτητών της μονοπωλιακής Digea (βλ. εταιρικό προφίλ).

Ο λαός έχει για άλλη μια φορά την ευκαιρία να δει με τον πιο καθαρό τρόπο την δύναμη των μονοπωλίων, του μεγάλου κεφαλαίου και την βούληση τους να επιβάλλουν με κάθε τρόπο τον νόμο τους στην κοινωνία. Δεν ανέχονται πλέον καμία εστία αντίστασης. Ούτε καν η κρατική ΕΡΤ δεν ταιριάζει πλέον στα σχέδια τους για τον απόλυτο έλεγχο του εμπορεύματος της ενημέρωσης.

Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

Τουρκία: Οργανωμένη απάντηση των Τούρκων κομμουνιστών στην κρατική καταστολή



Η αστυνομία επιτέθηκε στους φοιτητές του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας (ΤΚΡ) που συγκεντρώθηκαν για τα 41 χρόνια της δολοφονίας τωνYusuf Aslan και Hüseyin İnanστο Deniz Gezmiş στην οδό İstiklal (κεντρικός δρόμος στην Κωνσταντινούπολη) την Κυριακή 5 Μάη.

Οι νεολαίοι σπάζοντας τα οδοφράγματα της αστυνομίας κατέλαβαν την πλατεία Ταξίμκαι πραγματοποίησαν τη συγκέντρωση τους παρά την σχετική απαγόρευση του αστικού κράτους και του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP). Οι φοιτητές του ΤΚΡ που έσπασαν τα φράγματα έπειτα από τη βάρβαρη επέμβαση της αστυνομίας πραγματοποίησαν πορεία προς την οδό İstiklal.

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Σύσκεψη των ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΟΓΕ-ΜΑΣ για ανάληψη κοινών πρωτοβουλίων



ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΣΧΗΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ




Σύσκεψη θα πραγματοποιήσουν την Παρασκευή 10 Μάη στις 6 το απόγευμα οι Γραμματείες των ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ - ΟΓΕ - ΜΑΣ για την ανάληψη συγκεκριμένων από κοινού πρωτοβουλιών, μπροστά στην άσχημη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για το λαό, μετά από πρόσκληση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου.

Αναλυτικά η πρόσκληση του ΠΑΜΕ:

«Αγαπητοί συναγωνιστές,

Οι περικοπές των τελευταίων χρόνων στις συντάξεις, τις παροχές Κοινωνικής Ασφάλισης, την Υγεία έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα σε όλους τους ασφαλισμένους και ιδιαίτερα στους συνταξιούχους.

Η καταλήστευση των αποθεματικών όλων των ασφαλιστικών ταμείων από όλες τις κυβερνήσεις για πολλά χρόνια, κυρίως των τελευταίων χρόνων της καπιταλιστικής κρίσης, με τα κουρέματα κλπ. έχουν αφήσει τα ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης άδεια.

Ταυτόχρονα τεράστια είναι τα προβλήματα που προκύπτουν από την επίσημη και ανεπίσημη ανεργία, την αδήλωτη ή ανασφάλιστη εργασία, τις χαριστικές ρυθμίσεις ή τις χαριστικές πράξεις προς τους μεγαλοεργοδότες, τους ανύπαρκτους ελέγχους, την υποχρηματοδότηση από το κράτος, αλλά και το κλείσιμο χιλιάδων κυρίως μικρών επιχειρήσεων.

«Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας»: Ναι μεν αλλά...

«Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας»: Ναι μεν αλλά...

Ριζοσπάστης, Σάββατο 4 Μάη - Κυριακή 5 Μάη 2013



Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το παραπάνω σύνθημα που συμπυκνώνει τη διαδοχική εμπειρία συνδικαλιστικών και γενικότερων πολιτικών αγώνων σε κάθε χώρα, και βεβαίως στην Ελλάδα; Ομως και αυτό το σύνθημα, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των συνθημάτων, έχει ένα εγγενές αδύνατο σημείο, είναι αφαιρετικό, υπονοεί πολλά ή και μπορεί να εννοηθεί ότι δεν υπονοεί τίποτε άλλο παρά τα ίδια τα λόγια του.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η μόνη λέξη που δε θέλει και πολλή ερμηνεία και εμβάθυνση είναι η λέξη «κατακτάμε». Το «αγώνες» και «τα δικαιώματά μας» χρήζουν ερμηνείας και εμβάθυνσης, άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι φωνάζεται και πέρα από τη μήτρα που το γέννησε, το ταξικό ρεύμα του συνδικαλιστικού κινήματος, σε κινητοποιήσεις ανεξάρτητα αν έχουν ή όχι καθαρό ριζοσπαστικό στίγμα.

Το πιο βασικό, πάντως, ζήτημα στο σύνθημα αναφέρεται στο περιεχόμενο των εργατικών δικαιωμάτων, για να αναφερθούμε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, θέμα με ανάλογη σημασία για τα φτωχά - λαϊκά στρώματα.

Ο όρος δικαιώματα δεν λείπει από κανένα αστικό σύνταγμα, όπως και από τις διακηρυγμένες, στα λόγια, αρχές του ΟΗΕ, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, αυτών που γνωρίζουμε πολύ καλά στην Ελλάδα, (ΕΕ, ΝΑΤΟ). Για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει διαφορετικό περιεχόμενο ανάλογα βεβαίως με τις εξελίξεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης, το γενικότερο συσχετισμό δυνάμεων.


Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

"Υλικές" μορφές πάλης




Λίγα λόγια με αφορμή μια συζήτηση στο Lenin Reloaded.

Είναι ορθό ότι δεν πρέπει να αποκόβουμε την θεωρία και την προπαγάνδα από την καθημερινή εμπειρία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποθάλπτουμε μικροαστικές αυταπάτες. Ξέρω ότι το ζήτημα δεν είναι απλό. 
Σκοπός όμως πρέπει να είναι πάντα η ωρίμαση της ταξικής συνείδησης. Γι' αυτό και δεν πρέπει να υποστηρίζουμε μορφές "ψευδούς συνείδησης". Βέβαια η ταξική συνείδηση εξαρτάται και από τους αντικειμενικούς παράγοντες και από το συγκεκριμένο στάδιο της ταξικής πάλης. 
Η προπαγάνδα πρέπει κατά την γνώμη μου να συνεχίσει να επιμένει στην κατάδειξη της πραγματικότητας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Από εκεί και πέρα η πράξη (και μόνον αυτή!) μπορεί να ανυψώσει την ταξική συνείδηση σε επαναστατικά επίπεδα. Γι' αυτό θεωρώ και πολλές συζητήσεις (που γίνονται και στο πλαίσιο του προσυνεδριακού) αποπροσανατολιστικές, καθώς κινούνται γύρω από το ζήτημα της ιδεολογίας και της προπαγάνδας με τελείως μη υλιστικό τρόπο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η ουσία του μαρξισμού-λενινισμού έγκειται στην ανύψωση της πράξης ως την μόνη αληθινή Aufhebung των αντιφάσεων της πραγματικότητας, που αντανακλούνται και στην συνείδηση.

Έχει έρθει νομίζω ο καιρός να αφήσουμε τα ψευδο-ερωτήματα περί "συνεργασιών", πιο "έξυπνης" προπαγάνδας κτλ. Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι: ποιες πρέπει να είναι οι μορφές δράσης του Κόμματος και οι μορφές οργάνωσης της εργατικής τάξης. 
Το πραγματικό ερώτημα δεν ήταν ποτέ αν το ΚΚΕ έπρεπε να συνεργασθεί με τους ρεφορμιστές και τους σοσιαλφασιστες ή αν θα πρεπει να υιοθετήσει (εθνικό)λαϊκιστικά συνθήματα για να τραβήξει κόσμο. Το πραγματικό ερώτημα ήταν, είναι και θα παραμείνει πως και πότε θα ριζοσπαστικοποιηθεί ο ταξικός αγώνας. Μπροστά στις συνέπειες (ακόμα στην συνείδηση των μαζών) μιας ριζοσπαστικοποίησης των μορφών και των μέσων πάλης τα πιθανά βραχυπρόθεσμα οφέλη όλων των παραπάνω τακτικισμών θα αποδειχθούν ψίχουλα, και θα κάνουν τον κάθε προπαγανδιστή "μετώπων" να ντραπεί για την αφέλεια του...

Οι κομμουνιστές πρέπει να προετοιμάζονται να διεξάγουν "υλικό" (ας τον ονομάσουμε έτσι...) αγώνα, να περάσουνε σε "υλικές" μορφές πάλης. Διότι μόνο η βίαιη επανάσταση μπορεί να αντικατασταθεί το αστικό κράτος από το προλεταριακό. Τα υπόλοιπα είναι παιχνίδια πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης.  

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

ΚΚΕ: Όχι στα νέα μέτρα και την κοροϊδία της κυβέρνησης - Κλιμάκωση της λαϊκής πάλης



Κάλεσμα στο λαό να απορρίψει τα μέτρα σφαγιασμού που προετοιμάζουν σε βάρος του κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ, απευθύνει σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ με αφορμή τιςσυναντήσεις κυβέρνησης – τρόϊκας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Το ΚΚΕ καλεί το λαό να απορρίψει τα μέτρα σφαγιασμού που προετοιμάζουν σε βάρος του κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ. Να μην υποκύψει στην κοροϊδία ότι η κυβέρνηση αντιδρά στις απαιτήσεις της τρόικα και διαπραγματεύεται προκειμένου να ανακουφίσει το λαό από τα βάσανα που καθημερινά πολλαπλασιάζονται.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Περί συγκεντρωτισμού


Παρά τις κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις στην αριστερά, ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός είναι η μοναδική οργανωτική μορφή ενός επαναστατικού κόμματος. Δεν μπορεί να υπάρξει μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα χωρίς αυτήν την μορφή οργάνωσης. Όχι επειδή οι κομμουνιστές έχουν ένα φετίχ με αυτόν τον όρο, αλλά διότι είναι ακριβώς η οργάνωση που δεν υποκύπτει ούτε σε οπορτουνισμούς ούτε στην φετιχοποίηση των μέσων αγώνα. Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός επιτρέπει στο ΚΚ να είναι πάντα σε θέση να προσαρμόζει τον αγώνα στις απαιτήσεις των αντικειμενικών συνθηκών. 
Η μορφή αυτή δεν είναι λοιπόν απλά ένα καλούπι στο οποίο όλα και όλοι χωράνε και δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία του κάθε οπορτουνιστικού τακτικισμού.  Είναι αντιθέτως η έκφραση της διαλεκτικής κίνησης των κοινωνικών σχέσεων και της ταξικής πάλης. Γι' αυτόν τον λόγο δεν έχει καμία σχέση με τις δομές των αστικών κομμάτων. Οι όροι "δημοκρατικός" και "συγκεντρωτισμός" δεν προσιδιάζουν σε κανένα άλλο πολιτικό κόμμα, διότι οι όροι λειτουργίας και δράσης των αστικών κομμάτων είναι τελείως διαφορετική από αυτές ενός κομμουνιστικού επαναστατικού κόμματος.
Το ΚΚ οφείλει να είναι το κόμμα της επανάστασης. Επομένως δεν υπάρχει κανένας άλλος σκοπός πέρα από την οργάνωση της επανάστασης. Η επανάσταση είναι ο στρατηγικός στόχος του ΚΚ ύπο όλες τις συνθήκες. Αυτό σημαίνει ότι το ΚΚ δεν μπορεί να ασχολείται με ζητήματα που σχετίζονται με κανονιστικές αρχές άλλων κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων. Το ΚΚ πρέπει να είναι σε θέση να δράσει σε νόμιμα και παράνομα πλαίσια, με νόμιμα και παράνομα μέσα. Διότι δεν μπορεί να αποβλέπει σε αύξηση εκλογικών ποσοστών ούτε στην απλή αύξηση της επιρροής του στο αστικό κράτος και τους θεσμικούς μηχανισμούς του. Στρατηγικός στόχος είναι η κατάληψη της εξουσίας, δηλαδή η συντριβή του αστικού κράτους και η εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου.

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Lenin Reloaded: Αξιώματα και νομοτέλειες 1-11

1. Η σοσιαλδημοκρατία είναι εκδήλωση της διείσδυσης της αστικής ιδεολογίας και της αστικής σύλληψης των ταξικών συμφερόντων στην εργατική τάξη. 

2. Γι αυτό είναι σημάδι αποσύνθεσης της εργατικής τάξης ή ανωριμότητάς της. Επειδή δεν υπάρχει καμία δυνατότητα για εκμεταλλευτική κοινωνία χωρίς εργατική τάξη όμως, η αποσύνθεση της εργατικής τάξης είναι επίσης η ανωριμότητά της και με κανένα τρόπο ο προάγγελος του τέλους του κοινωνικού της ρόλου.

3. Αυτό σε αντίθεση με την αστική τάξη, όπου η αποσύνθεση δεν είναι ταυτόσημη με την ανωριμότητα, γιατί η εξάντληση του ιστορικά δημιουργικού ρόλου της τάξης είναι ανεπίστρεπτη, όσο κι αν ο ρόλος αυτός παρατείνεται με τεχνητά μέσα όπως η βία ή η προπαγάνδα.

4. Κανένας δεν προδίδει την τάξη του, την τάξη με την οποία ταυτίζεται με υποκειμενική και αντικειμενική ενότητα. 

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

Σουηδία: Αναπτύσσονται αγώνες σε σειρά κλάδων παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες εργοδοτών - συμβιβασμένων συνδικάτων



Ελπιδοφόρα σημάδια ανάπτυξης εργατικών αγώνων σε μια σειρά χώρους δουλειάς φαίνονται στη Σουηδία, παρ' όλη τη «φιλότιμη» προσπάθεια των σοσιαλδημοκρατών και των κάθε λογής οπορτουνιστών να τους ανακόψουν.

Το τελευταίο διάστημα έχει οξυνθεί η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους με περικοπές, καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, αλλά ακόμα και αστικών νόμων που προστατεύουν - πάντα μέσα σε αστικά πλαίσια - τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων. Όπου υπάρχουν ριζοσπαστικές δυνάμεις, το κεφάλαιο μαζί με την ηγεσία των ρεφορμιστικών συνδικάτων προσπαθούν να τους σταματήσουν με κάθε μέσο.

Η «Arriva», μια πολυεθνική εταιρεία στις μεταφορές, γερμανικών συμφερόντων (είναιθυγατρική των γερμανικών σιδηροδρόμων DB), έχει αποφασίσει στη Σουηδία να τσακίσει κάθε ριζοσπαστική φωνή. Η εταιρεία αυτή συμμετέχει, όπως και άλλες, στο ξεκοκάλισμα των αστικών συγκοινωνιών, μετά την ιδιωτικοποίησή τους στις αρχές του '90. Έγινε γνωστή από ένα τρένο που έπεσε πάνω σε σπίτια πριν λίγο καιρό.

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Προσυνεδριακός Διάλογος: Ιμπεριαλισμός και λοιπές προφάσεις ρεβιζιονισμού


Άλλη μια αναδημοσίευση κειμένων του Προσυνεδριακού διαλόγου για το 19ο απο το Iskra. Το πρώτο κείμενο αποτελεί μια κριτική στην εκτίμηση της ΚΕ για την θέση της Ελλάδας στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου... 

Παραμένουν θωλά σε μένα τα κίνητρα τέτοιων θέσεων. Ποιον εξυπηρετεί η αντιμετώπιση της Ελλάδος ως εξαρτώμενης "νεο-αποικίας"; Δηλαδή δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό αποπροσανατολίζει τον λαό; Γιατί να θολώσουμε τα νερά; Δεν το κάνει ήδη αρκετά αποτελεσματικά η αστική τάξη και τα φασιστικά και "αριστερα" αποκούμπια της; Πρέπει να μπει και το ΚΚΕ στον χορό; Για ποιόν λόγο; Για να βρεθεί ο λαός χωρίς εναλλακτική; 

Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην κορυφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας, αλλά όπως σε κάθε πυραμίδα κάθε λίθος είναι απαραίτητος για να στέκεται. Το ελληνικό κεφάλαιο είναι απόλυτα δραστήριο σε ιμπεριαλιστικές δραστηριότητες τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην Εγγύ Ανατολή και την Βόρεια Αφρική. Το ότι η χώρα έχει διογκωμένο "τριτογενή τομέα" (ένας όρος της αστικής οικονομολογίας εξάλλου) δεν σημαίνει τίποτα σχετικά με τον ιμπεριαλισμό του κεφαλαίου. Η.Π.Α., Μ. Βρετανία και λοιπές ευρωπαϊκές χώρες βασίζονται εν πολλοίς στο "τριτογενή τομέα",κάτι που δεν μας εμποδίζει να τις κατονομάσουμε ως ιμπεριαλιστικές. Επίσης το εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει σαφώς παγκόσμιο χαρακτήρα επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό την εξωτερική (και εσωτερική) πολιτική της χώρας. Αλήθεια θυμάται κανείς ποιός ήταν ο πρώτος πολεμικός στόλος που έσπευσε στην Σομαλία; Φυσικά ο ελληνικός. Και αναρωτιέμαι ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούσε... Η πολεμική μηχανή της Ελλάδας είναι για το μέγεθος της χώρας αξιοπρόσεκτη και απολύτως ικανή να εμπλακεί σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις (κάτι το οποίο επανειλημμένως έχει αποδείξει).
[Βλ. επίσης Praxis]