Πολιτική Απόφαση του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ. Τα βασικά καθήκοντα του ΚΚΕ έως το 20ο Συνέδριο

Στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη δημοσιεύεται η Πολιτική Απόφαση του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που διεξήχθη από τις 11 έως τις 14 Απρίλη 2013. 

Το 19ο Συνέδριο ενέκρινε τις Θέσεις της ΚΕ που περιλαμβάνουν τον απολογισμό δράσης του Κόμματος και τα πολιτικά του καθήκοντα μέχρι το 20ό Συνέδριο, παίρνοντας υπόψη τη συζήτηση και υπερψήφισή τους από τις Γενικές Συνελεύσεις των ΚΟΒ και τις Συνδιασκέψεις. Ενέκρινε επίσης την εισήγηση της ΚΕ στο 19ο Συνέδριο, καθώς και τον απολογισμό της Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου (ΚΕΟΕ).

Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ υπερψήφισε το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του Κόμματος, επίσης παίρνοντας υπόψη την υπερψήφισή τους στις ΚΟΒ και τις Συνδιασκέψεις, καθώς και τις προτάσεις που έγιναν σε αυτές.

Το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ ψήφισε Πολιτική Απόφαση, με την οποία καθορίζονται τα καθήκοντα του Κόμματος έως το 20ό Συνέδριο, υπογραμμίζοντας ότι καθήκον του Κόμματος αποτελεί η σταθερή και μόνιμη εκλαΐκευση του Προγράμματος, ιδιαίτερα στην εργατική τάξη, στους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και της υπαίθρου και τη νεολαία. Αυτό το καθήκον αποτελεί σημαντική βοήθεια για την οργάνωση της πάλης της εργατικής τάξης, την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, την κομματική οικοδόμηση.

Τα ντοκουμέντα του 19ου Συνεδρίου συγκροτούν την κατεύθυνση δράσης σε θεμελιακά ζητήματα, με βάση τη στρατηγική του Κόμματος. Από αυτήν απορρέουν η πολιτική συμμαχιών, η προτεραιότητα της δουλειάς μας στην εργατική τάξη, η τακτική στα διάφορα κινήματα, στα μέτωπα πάλης, στις εκλογικές πολιτικές μάχες, oι υποχρεώσεις του ΚΚΕ στο διεθνές κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα. Ακόμα, η σημασία να προσανατολιστεί το ΚΚΕ στις νεότερες ηλικίες, καθώς και στις γυναίκες των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων.

Τα ντοκουμέντα του 19ου Συνεδρίου εξοπλίζουν παραπέρα το ΚΚΕ, προκειμένου να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της ταξικής πάλης και να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα τις δυσκολίες, επιβεβαιώνοντας το ρόλο του ως πρωτοπορία της εργατικής τάξης, ως κόμμα παντός καιρού.

Χαιρετσμός του FARC – EP

(Για υπότιτλους ανοίξτε το βίντεο στο youtube και πατήστε το captions)

«Οι Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις Κολομβίας- Λαϊκός Στρατός FARC - EP, χαιρετίζουν θερμά το ΚΚΕ, που διεξάγει σε μια περίοδο συστημικής κρίσης του κεφαλαίου την πιο σημαντική πάλη σε ευρωπαϊκό έδαφος για το Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό. Για να ενώσει ένα λαό που στη λαμπρή ιστορική του πορεία δεν έπαψε να παλεύει για ένα νέο σύστημα δικαιοσύνης και ανθρωπιάς»

902

19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ

902

19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ: Λαϊκή συμμαχία, ο λαός στην εξουσία. Ο σοσιαλισμός αναγκαίος και επίκαιρος. Ξεκινάνε την ερχόμενη Πέμπτη οι εργασίες στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό

Κορύφωση μιας πολύμηνης διαδικασίας, που συνδύασε αρμονικά τη θεωρητική και την πρακτική δουλειά, αποτελεί το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ που ξεκινά τις εργασίες του την ερχόμενη Πέμπτη 11 Απρίλη, μέχρι την Κυριακή 14 του μήνα. Στις 10 π.μ. της Πέμπτης, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα θα παρουσιάσει την εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής.

Σταθμός στη δράση που αναπτύξαμε στο διάστημα που μεσολάβησε απ' το προηγούμενο Συνέδριο και συνάμα εφαλτήριο της δουλειάς που πρέπει να γίνει για να μπουν στη ζωή οι συνεδριακές αποφάσεις.

Το 19ο Συνέδριο θα αποφασίσει τις συγκεκριμένες κατευθύνσεις των πολιτικών καθηκόντων του Κόμματος και της ΚΝΕ, που θα ισχύουν έως το 20ό Συνέδριο, στη βάση του απολογισμού και των εξελίξεων, της εκτίμησης των τάσεων. Βασικό καθήκον του Συνεδρίου είναι η σύγχρονη επεξεργασία του Προγράμματος του Κόμματος -υπολογίζοντας τις εξελίξεις που έχουν συντελεστεί και τις σημερινές απαιτήσεις- και του Καταστατικού του.

Από το 1996, όταν στο 15ο Συνέδριο διαμορφώθηκε το Πρόγραμμα του Κόμματος, που ισχύει έως σήμερα, κύλησε «αρκετό νερό στο αυλάκι», όσον αφορά τις οικονομικές εξελίξεις, τις τάσεις και τις μεταβολές στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, στην ΕΕ, τη θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Το ίδιο ισχύει και για τις εξελίξεις και τις διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, με κύριο χαρακτηριστικό τη σχετική αποσταθεροποίηση του μεταπολιτευτικού αστικού πολιτικού συστήματος.

Σημαντικές είναι οι εξελίξεις στις συνθήκες δουλειάς και ζωής των εργαζομένων, λόγω της οικονομικής κρίσης και της στρατηγικής του κεφαλαίου, με αποτέλεσμα τη γενικευμένη αύξηση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης, την εκτόξευση της ανεργίας, του μεταναστευτικού κ.ά.

Μετά το Συνέδριο μας περιμένει σκληρή δουλειά. Η ταξική πάλη θα οξυνθεί. Η οικονομική κρίση του καπιταλισμού αποτελεί πεδίο αναμέτρησης του κεφαλαίου, της εξουσίας του, των κομμάτων του από τη μια, της εργατικής τάξης και των συμμάχων της από την άλλη. Δουλεύοντας πλατιά με τη στρατηγική μας, εξειδικεύοντας κατά κλάδο και τόπο δουλειάς, στοχεύουμε στην ωρίμανση της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης, μέσα από την αυτοτελή κομματική δράση, σε συνδυασμό με τη δουλειά μας για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, για την εξασφάλιση της ταξικής ενότητάς της.

Αλλά ταυτόχρονα στοχεύουμε στην οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και τη φτωχή αγροτιά. Δηλαδή, δράση για τη συγκέντρωση των δυνάμεων που θα συγκρουστούν με το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, με την εξουσία τους στις συνθήκες της επαναστατικής κατάστασης, για την εργατική, λαϊκή εξουσία. Δράση που αναπτύσσεται όμως τώρα, σε μη επαναστατικές συνθήκες.

Η δημοσιοποίηση στις 9 του Δεκέμβρη των Θέσεων της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο, που περιλαμβάνουν την έκθεση δράσης της ΚΕ από το 18ο έως το 19ο και τα νέα καθήκοντα του Κόμματος έως το 20ό Συνέδριο, το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του ΚΚΕ, αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα μιας πλατιάς πολιτικής εξόρμησης σε όλη την Ελλάδα, καταρχήν για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάδοσή τους. Τις πρώτες κιόλας μέρες του Δεκέμβρη η διακίνηση του «Ριζοσπάστη», που φιλοξένησε τις Θέσεις σε ένθετη έκδοση, έφτασε τα 74.000 φύλλα.

Το ΚΚΕ εμπλουτίζει τη στρατηγική και την τακτική του, συνεχίζει τον επαναστατικό του δρόμο

Του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Στις συνθήκες της αντεπανάστασης και της κρίσης του κομμουνιστικού κινήματος, έχουν μεγάλη αξία οι προσπάθειες για την κατάκτηση επαναστατικής στρατηγικής και τακτικής, τη δημιουργική εφαρμογή και ανάπτυξη της Μαρξιστικής - Λενινιστικής κοσμοθεωρίας, την αποφασιστική αντιμετώπιση του οπορτουνισμού που διαβρωτικά παρεμβαίνει στα ΚΚ, με χαρακτηριστικό στοιχείο την αναζήτηση διαχειριστικών λύσεων διαιώνισης του καπιταλιστικού συστήματος, στο όνομα του «ρεαλισμού», του αρνητικού συσχετισμού δύναμης.

Για τα κρίσιμα αυτά ζητήματα και γενικότερα για την προσπάθεια ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του κομμουνιστικού κινήματος, το ΚΚΕ έχει αναμφισβήτητα σημαντική συμβολή. Συμβολή μέσα από τις διεθνείς, περιφερειακές και θεματικές συναντήσεις ΚΚ, την έκδοση του περιοδικού «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση» από κοινού με άλλα δέκα (10) ΚΚ, συστηματικές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της κοινής δράσης, διαθέτοντας στελέχη και οικονομικούς πόρους, γιατί αυτό επιβάλλει η αρχή του προλεταριακού διεθνισμού.

Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη προσπάθεια, που τη διαπερνά η έντονη ιδεολογικοπολιτική διαπάλη με κόμματα που οδηγήθηκαν ήδη ή βρίσκονται σε πορεία σοσιαλδημοκρατικής μετάλλαξης, με συλλογικά οπορτουνιστικά μορφώματα όπως το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στο οποίο συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες, το ΚΚΕ έχει πολύτιμους συμμάχους. Η πρωτοπόρα, σταθερή δράση του αναγνωρίζεται από μεγάλο αριθμό ΚΚ. Αναγνωρίζεται από στελέχη και μέλη ΚΚ σε όλη την υδρόγειο, από φορείς του εργατικού, λαϊκού κινήματος, εργαζόμενους που παρακολουθούν τις εξελίξεις στην Ελλάδα και στο διεθνές εργατικό κίνημα.

Τα παραδείγματα της διεθνιστικής αλληλεγγύης, της έμπρακτης στήριξης της πάλης του ΚΚΕ είναι πολλά και δίνουν αποφασιστική απάντηση στους φορείς του φραξιονισμού, που μιλούν για απομόνωση και επιχειρούν απροκάλυπτα ή ύπουλα να συκοφαντήσουν το Κόμμα μας, να μειώσουν την εμβέλεια της πολιτικής του, να του φορτώσουν τη ρετσινιά της «στενότητας», του «σεχταρισμού», αναμασώντας ισχυρισμούς αντίπαλων, αστικών κομμάτων.

Αλ. Παπαρήγα: Με εμπιστοσύνη στη στρατηγική μας και απαιτητικότητα από τον εαυτό μας

Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη Συνδιάσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Θεσσαλίας

Ξεκινώντας την παρέμβασή της η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην Προσυνεδριακή Συνδιάσκεψη της ΚΟ Περιοχής Θεσσαλίας, αναφέρθηκε στην πορεία της συζήτησης και επισήμανε: «Ολες οι ομιλίες είχαν το θετικό στοιχείο ότι έγινε μια προσπάθεια να συνδεθούν οι εκτιμήσεις, οι κατευθύνσεις των Θέσεων της Κεντρικής Επιτροπής με την πείρα της δράσης. Αυτός ο τρόπος πρέπει να κυριαρχήσει στη δουλειά μας. Υποφέρουμε λίγο σ' αυτό, δηλαδή οι εκτιμήσεις μας, οι επεξεργασίες μας να ακουμπάνε και στην εμπειρία της δουλειάς, γιατί εμείς είμαστε κόμμα, δεν είμαστε ινστιτούτο μαρξισμού - λενινισμού, ούτε απ' την άλλη μεριά απλώς ακτιβιστές. Δρούμε και εκτιμάμε τη δράση μας, πρέπει αυτά να τα συνδυάζουμε. Αρκετές ομιλίες, οι περισσότερες, ανεξάρτητα αν είχαν και θεωρητικά σχήματα στις τοποθετήσεις, υπηρέτησαν αυτό το στόχο. Πρέπει να τα αναπτύξουμε ακόμα πιο πολύ. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο αυτό, δε γίνεται σχηματικά, αντανακλά την εμπειρία της Οργάνωσης, αποτυπώνει μία πρόοδο».

Για την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη μέσα στις γραμμές του κινήματος

Και συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα:

Θα σας πάω λίγο πίσω, στο 18ο Συνέδριο. Μία απ' τις βασικές κατευθύνσεις που είχαμε τότε, ήταν ότι πρέπει να οξυνθεί η ιδεολογική διαπάλη στις γραμμές του εργατικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος. Βεβαίως αυτό αφορούσε πρώτα απ' όλα την κατεύθυνση δράσης των μελών του Κόμματος, των φίλων και οπαδών, λέγαμε ότι είναι όρος για το δυνάμωμα του κινήματος. Δεν ξέρω αν θυμάστε, αλλά και τότε υπήρχαν από ορισμένα στελέχη αντιρρήσεις πάνω σ' αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να μην είχε πάρει την έκταση που πήρε ας πούμε στον προσυνεδριακό διάλογο η διαφορετική άποψη, αλλά και τότε και στελέχη είχαν βγει που λέγανε, «τι πράγματα είναι αυτά, να μιλάμε για όξυνση της ιδεολογικής αντιπαράθεσης μέσα στο κίνημα, αυτό αφορά το Κόμμα, στο κίνημα δεν μπορεί να συμβαίνουν τέτοια πράγματα», κ.ά. Τότε μπορεί να μη βγήκαν πολλοί στο δημόσιο διάλογο γιατί ήταν άλλες οι συνθήκες, πίστευαν τότε ότι δε χρειάζεται να βγουν δημόσια, τώρα θεωρούν ότι είναι πιο εύκολο λόγω του εκλογικού αποτελέσματος - αυτό κι αν είναι οπορτουνισμός - δηλαδή να λέω δημόσια τη γνώμη μου, ανάλογα με το αν με παίρνουν οι συνθήκες. Πρέπει να τη λες, είτε σε παίρνουν είτε δε σε παίρνουν οι συνθήκες, άμα έτσι πιστεύεις.