Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κεντρική Επιτροπή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κεντρική Επιτροπή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

ΚΚΕ για την Κύπρο: Τα διάφορα σενάρια δεν αφορούν τα λαϊκά συμφέροντα



Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του για τις εξελίξεις στην Κύπρο τονίζει: 

"Το ΚΚΕ στέκεται στο πλευρό του κυπριακού λαού που βρίσκεται στο επίκεντρο εκβιασμών τόσο από τη μεριά της ΕΕ και του ΔΝΤ όσο και από τη μεριά της Ρωσίας, με τη συνενοχή της κυπριακής και ελληνικής κυβέρνησης, για να δεχτεί νέες σκληρές θυσίες.

Τα διάφορα σχέδια, που διαπραγματεύεται η κυπριακή κυβέρνηση με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τη Ρωσία, δεν αφορούν τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά επικεντρώνονται στο ζήτημα της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου και κυρίως στο ζήτημα ποιας χώρας και ποιων επιχειρηματικών ομίλων τα κεφάλαια και οι καταθέσεις θα βγουν πιο ενισχυμένα ή λιγότερο χαμένα. Καταρρίπτεται ο μύθος της φιλολαϊκής διαπραγμάτευσης εντός ΕΕ που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα.

Οι σκληροί ανταγωνισμοί δεν πρέπει να παρασύρουν το λαό σε στοίχιση πίσω από τον ένα ή τον άλλο ιμπεριαλιστή, με την ελπίδα κάποιας «βοήθειας», καθώς όποιο σχέδιο τελικά επιλεγεί δεν αναιρεί το γεγονός ότι το λογαριασμό θα πληρώσει ο κυπριακός λαός, αφού όλα τα σχέδια περιλαμβάνουν παραλλαγές αντιλαϊκών μέτρων, ιδιωτικοποιήσεις, συντριβή δικαιωμάτων.

ΚΚΕ για την 25η Μαρτίου: Να πιστέψει και σήμερα ο λαός στο δίκιο και τη δύναμή του



Σε ανακοίνωσή του για την 25η Μάρτη το Γραφείο Τύπου του ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Το μήνυμα της Επανάστασης του 1821 είναι ότι η ιστορία γράφεται με ανυπακοή και απειθαρχία στο δίκαιο και τη νομιμότητα των παλιών τάξεων, που δεν φεύγουν μόνες τους από το προσκήνιο της Ιστορίας, αλλά πρέπει να τις διώξει η λαϊκή επαναστατική πάλη. Στην ιστορία των ανθρωπίνων κοινωνιών οι επαναστάσεις είναι πάντα το όχημα για να προχωρά η κοινωνία μπροστά.

Το 1821 η αστική τάξη, φορέας των νέων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, ηγήθηκε του αγώνα για την απελευθέρωση από τον οθωμανικό φεουδαρχικό ζυγό και τη διαμόρφωση του δικού της έθνους-κράτους, τράβηξε σε αυτήν την πάλη τη φτωχολογιά, τα λαϊκά στρώματα και συγκρούστηκε βίαια με τους υπερασπιστές του παλιού καθεστώτος.

Ούτε το 1821 υπήρχε "εθνική ομοψυχία". Υπήρχαν και Έλληνες που εχθρεύονταν την Επανάσταση, υπερασπίζονταν το παλιό κοινωνικό καθεστώς, το οθωμανικό σύστημα και την εξουσία του Σουλτάνου γιατί αντλούσαν προνόμια από αυτό. Όλοι αυτοί καλλιεργούσαν τη μοιρολατρία, τρομοκρατούσαν το λαό, με εκβιασμούς, ότι ο ξεσηκωμός του θα είναι μάταιος και θα τον οδηγήσει στην καταστροφή. Απαιτούσαν πίστη και υποταγή στην "Ιερή Συμμαχία" των δυναστών.

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

ΔΥΝΑΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ κίνημα για να νικήσει ο λαός.

Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ




Εργαζόμενοι, νέοι, νέες

Έχετε συγκεντρώσει πείρα από όσα έχουν γίνει στο χώρο δουλειάς, στον κλάδο, στη χώρα. Πρέπει τώρα να την αξιοποιήσουμε ατομικά και συλλογικά. Να βγουν συμπεράσματα γιατί το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων για την αντιμετώπιση της επίθεσης που δέχεται ο λαός.

Πριν λίγες μέρες, στις 20 Φλεβάρη, είχαμε πανεργατική - πανελλαδική απεργία κάτω από την πίεση σωματείων, ομοσπονδιών, καθώς και του ΠΑΜΕ με αιτήματα: Να μην καταργηθεί η εθνική και οι κλαδικές συμβάσεις, να προστατευτούν οι άνεργοι, να καταργηθούν οι φόροι και τα χαράτσια που πνίγουν εργαζόμενους και μικρομεσαίους.

Το μεγάλο κεφάλαιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι απαιτούν την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και την επιβολή μισθών και συντάξεων πείνας, δουλειά χωρίς δικαιώματα. Η κυβέρνηση αδίστακτα ικανοποιεί αυτές τις αξιώσεις.

Θα έπρεπε να μη μείνει εργασιακός χώρος και κλάδος που να μην ταρακουνηθεί. Σκεφτείτε όμως, τι έγινε. Όπου δεν υπήρχε ισχυρή παρέμβαση συνδικάτων που δούλεψαν με συνέπεια για την επιτυχία της απεργίας και την πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική προσπάθεια από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που πρόσκεινται στις πλειοψηφίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αρκετών Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων να οργανωθεί η απεργία, να αντιμετωπιστούν οι απειλές και οι εκβιασμοί της μεγαλοεργοδοσίας. Να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι, να γίνουν συνελεύσεις, απεργιακές επιτροπές. Αντίθετα, σε μια σειρά χώρους αυτές οι ηγεσίες αδιαφόρησαν, την υπονόμευσαν ή ακόμα λειτούργησαν και απεργοσπαστικά.

Πόσο θα συνεχίζεται αυτή η κατάσταση;