Κανένας μόνος του: επιτροπές αλληλεγγύης παντού!

Κεντρική επιτροπή οργάνωσης της αλληλεγγύης συγκροτούν ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΟΓΕ

Μπροστά στην επίθεση ΕΕ, κυβέρνησης και μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων

Στη συγκρότηση κεντρικής επιτροπής για την οργάνωση της αλληλεγγύης, με σύνθημα «κανένας μόνος του», προχωρούν οι δυνάμεις της Λαϊκής Συμμαχίας που αποτελούνται από το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ και την ΟΓΕ, μπροστά στην επίθεση ΕΕ, κυβέρνησης, μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Στην κοινή ανακοίνωσή τους οι δυνάμεις της Λαϊκής Συμμαχίας σημειώνουν:

«Οργανωνόμαστε, Δυναμώνουμε την Αλληλεγγύη. Εμείς έχουμε τη δύναμη.

Στις δύσκολες στιγμές που περνά αυτή τη στιγμή η εργατική - λαϊκή οικογένεια, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι νέοι και οι νέες, από την επίθεση που δέχονται από την ΕΕ, κυβέρνηση και μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, ένα από τα όπλα μας είναι η εργατική - λαϊκή αλληλεγγύη παντού.

Το τωρινό κούρεμα μισθών και συντάξεων σε μεγάλο τμήμα των εργαζομένων και των συνταξιούχων, αλλά και οι καταβολές με το σταγονόμετρο, να αντιμετωπιστούν άμεσα και οργανωμένα.

Πλάι στους αγώνες αυτής της περιόδου για τη διασφάλιση και την καταβολή μισθών - συντάξεων - επιδομάτων, για το δικαίωμα στην εργασία, με τη μαζικοποίηση και άνοδο των αγώνων για την κάλυψη των απωλειών, οι οργανώσεις που αποτελούν την κοινωνική συμμαχία συγκροτούμε κεντρική επιτροπή για την οργάνωση της αλληλεγγύης.

Το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, η ΟΓΕ, το ΜΑΣ καλούμε τα εργατικά σωματεία, τους συλλόγους σπουδαστών, τις ενώσεις ΕΒΕ, τους γυναικείους συλλόγους, τις επιτροπές ανέργων, τις λαϊκές επιτροπές και κάθε μαζικό φορέα, να συγκροτήσουμε ΤΩΡΑ και χωρίς καμία καθυστέρηση,επιτροπές αλληλεγγύης παντού! Σε Δήμους, γειτονιές, σε εργοστάσια και βιομηχανικές ζώνες, σε κλάδους, σε σχολές, σχολεία, νοσοκομεία. Κεντρική θέση, η οποία πρέπει να καθοδηγεί τη συγκρότηση - δράση και λειτουργία τους είναι το σύνθημα «κανένας μόνος του».

Καταγράφουμε άμεσα τις ανάγκες που υπάρχουν!

Συνάδελφοι,

Γείτονές μας που αντιμετωπίζουν οξυμένα προβλήματα ή αντιμετωπίζουν έκτακτες δύσκολες καταστάσεις δεν πρέπει να μείνουν αβοήθητοι και μόνοι τους. Να κυριαρχήσει η επαγρύπνηση! Να αποτρέψουμε με τις παρεμβάσεις μας, την αλληλεγγύη μας καθώς και την υλική βοήθειά μας, να υπάρξουν συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης. Με προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών σε τρόφιμα, φάρμακα, παιδικές τροφές και σε συντονισμό με την κεντρική επιτροπή αλληλεγγύης, να οργανώνουμε την παρουσία μας παντού!

Οι επιτροπές αλληλεγγύης να γίνουν γνωστές παντού και άμεσα! Να μην επιτρέψουμε να κυριαρχήσει ο φόβος, η παραίτηση κάτω από το βάρος των δυσκολιών».

902

Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ - Επιτροπών Ανέργων και Σωματείων για συγκοινωνίες με βάση τις λαϊκές ανάγκες

Συγκέντρωση για φθηνή, συχνή, αξιόπιστη συγκοινωνία, για την εξυπηρέτηση των μετακινήσεων των επιβατών σε όλο το Λεκανοπέδιο, οργανώνει σήμερα Πέμπτη 26 Φλεβάρη στις 11.00 στο υπουργείο Μεταφορών (Λ. Μεσογείων), η Γραμματεία Αστικών Συγκοινωνιών του ΠΑΜΕ, μαζί με Επιτροπές Ανέργων και σωματεία.

Η Γραμματεία προβάλλει το εξής πλαίσιο αιτημάτων:

• Δωρεάν μετακίνηση ανέργων, φοιτητών, σπουδαστών, μαθητών, ΑΜΕΑ, και των χαμηλοσυνταξιούχων.
• Μείωση της τιμής των εισιτηρίων κατά 50%.
• Άμεση έκτακτη κρατική επιχορήγηση για την επισκευή του στόλου (τρένα - λεωφορεία - τρόλεϊ - τραμ).
• Διεύρυνση του συγκοινωνιακού έργου, και κάλυψη των αναγκών σε όλη την Αττική.
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά - μισθολογικά - ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Επαναπρόσληψη των απολυμένων, και επαναφορά των υποχρεωτικά μεταταγμένων.

902

Αγροτικά μπλόκα και Λαϊκή Συμμαχία

Για την καλύτερη αξιοποίηση των οπαδών του Κόμματος

Για την καλύτερη αξιοποίηση των οπαδών του Κόμματος

Οταν μιλάμε για οπαδό του ΚΚΕ δεν εννοούμε απλώς έναν φίλο, ψηφοφόρο, κάποιον που βλέπει με συμπάθεια και ενδιαφέρον την πολιτική του Κόμματος. Ως οπαδό εννοούμε αυτόν που δραστηριοποιείται ενεργά στο πλάι του Κόμματος, δέχεται να αναλάβει καθήκοντα και χρεώσεις, είναι όχι απλώς γνωστός σε μία Κομματική Οργάνωση, αλλά, θα λέγαμε, «μόνιμος» στις διάφορες μάχες που διεξάγει το ΚΚΕ και το ταξικό κίνημα.Βεβαίως, ο οπαδός του ΚΚΕ δεν εξυψώνεται ούτε ταυτίζεται με την ιδιότητα του κομματικού μέλους. Το ποιος είναι, το ποιος πληροί τις προϋποθέσεις για να έχει την ιδιότητα του κομματικού μέλους είναι απόλυτα λυμένο θέμα θεωρητικά και πρακτικά στο Κόμμα μας, κάτι που επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με το Καταστατικό του Κόμματος που ψηφίστηκε στο 19ο Συνέδριο. Αρα, δεν γίνεται λόγος γι' αυτό. Λόγος γίνεται για το πώς θα καταφέρουμε να ενισχύσουμε, να δυναμώσουμε, να βελτιώσουμε την πολύτιμη εφεδρεία των οπαδών του Κόμματος. Πώς θα καταφέρουμε να είναι μορφοποιημένος και καλά οργανωμένος δίπλα σε κάθε Κομματική Οργάνωση Βάσης ένας αξιόλογος αριθμός εργατοϋπαλλήλων, ανέργων, φτωχών αυτοαπασχολούμενων, συνταξιούχων (η κοινωνική σύνθεση μεταβάλλεται φυσικά ανάλογα και με το πώς είναι δομημένη η ΚΟΒ, κλαδικά ή εδαφικά), που να αποτελούν έναν ικανό και αξιόμαχο περίγυρο που θα πολλαπλασιάζει τις δυνάμεις, την εμβέλεια, τη διεισδυτικότητα του Κόμματος.

Η αγροτική παραγωγή υπό τον έλεγχο του χρηματιστικού κεφαλαίου

Τι είναι και τι επιδιώκει η «συμβολαιακή γεωργία»

Τράπεζες και αγροτοδιατροφικές επιχειρήσεις, θα ελέγχουν τι και πόσο παράγεται σε βάρος των φτωχομεσαίων αγροτών και των πραγματικών λαϊκών αναγκών

Με τη συμβολαιακή γεωργία, μεγαλέμποροι και τράπεζες καθορίζουν τι και σε ποια ποσότητα θα καλλιεργηθεί. Δημιουργείται έτσι ένα ακόμα κανάλι για την παραπέρα καπιταλιστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής

Η ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή των τραπεζών στην εγχώρια αγροτική παραγωγή, μέσω της «συμβολαιακής γεωργίας», που προωθεί η ελληνική κυβέρνηση, κινούμενη πάνω στους άξονες που χαράσσει η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, μόνο μεγαλύτερα δεινά προμηνύει για τους μικρομεσαίους παραγωγούς.

Παρά τα όσα υποστηρίζουν τα στελέχη της τράπεζας «Πειραιώς» (εξαγόρασε το «υγιές» κομμάτι της πρώην «Αγροτικής»), καθώς περιφέρουν την πραμάτεια τους στις αγροτικές περιοχές και υπόσχονται «λαγούς με πετραχήλια», η επέκταση της «συμβολαιακής γεωργίας» αποτελεί ιδιαίτερα κερδοφόρα επιχείρηση για τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος. Αντίστροφα, η γενίκευσή της, σε συνδυασμό με άλλα μέτρα που περιέχονται στη νέα ΚΑΠ, θα επιταχύνει την προλεταριοποίηση χιλιάδων φτωχομεσαίων παραγωγών.

Για την αναζωογόνηση και ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος

Για την αναζωογόνηση και ανασυγκρότηση το εργατικού κινήματος

Ριζοσπάστης, Πέμπτη 7 Νοέμβρη 2013

Με αυτόν τον τίτλο κυκλοφόρησε το μήνα Οκτώβρη σχετική ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Ανακοίνωση με ιδιαίτερη βαρύτητα.

Με την ανακοίνωση αυτή δίνεται απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα που απασχολούν κάθε εργατική και λαϊκή οικογένεια: «Πώς θα πάρουμε μια ανάσα; Πώς θα μπει τέλος στον εφιάλτη της ανεργίας, στους μισθούς της πείνας; Πότε θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος στη φτώχεια και στην ανασφάλεια;»

Λαϊκή Συμμαχία κόντρα στην πολιτική τους (902.gr)

Η απόφαση της κυβέρνησης για την ΕΡΤ, η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που βάζει λουκέτο και πετά στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους, είναι μέρος μιας πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό. Δεν μπορεί να βγάλει κανείς διαφορετικό συμπέρασμα από αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες. Δεν μπορεί να δει κανείς ξέχωρα το θέμα της ΕΡΤ και των εργαζομένων σε αυτήν, από όσα συμβαίνουν σε άλλους τόπους δουλειάς, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στην καθημερινότητα και τη ζωή των εργατικών λαϊκών οικογενειών. Η πολιτική που εφαρμόζεται έχει ταξική σφραγίδα. Επιχειρούν να τσακίσουν το λαό για να βγει το μεγάλο κεφάλαιο με τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις από την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Αυτές είναι οι πάγιες προθέσεις της συγκυβέρνησης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ) παρά τις όποιες εμφανιζόμενες διαφωνίες σε ό,τι αφορά τον τρόπο και τη μεθόδευση μέσα από την οποία θα σαρώσουν εργατικά δικαιώματα.

Προσυνεδριακός Διάλογος: Πώς θα βοηθήσουμε τους ταλαντευόμενους;

Η ακόλουθη τοποθέτηση επεξεργάζεται το ζήτημα που έχει δημιουργηθεί στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου με πολύ ψύχραιμο και ορθό τρόπο. Αποκαλύπτει την ουσία του ζητήματος και αντιμετωπίζει το ψευδοερώτημα που έχει προκύψει με πραγματικά λενινιστικό τρόπο, καταδεικνύοντας τον ψευδεπίγραφο "λενινισμό" των "εραστών" του ΑΑΔΜ.

Πώς θα βοηθήσουμε τους ταλαντευόμενους;

«Η Ελλάδα είναι χώρα εξαρτημένη ή ιμπεριαλιστική;». Το ερώτημα τέθηκε από σύντροφο στο δημόσιο προσυνεδριακό διάλογο και έθεσε έτσι τη σφραγίδα της ουσίας των διαφωνιών κάποιων συντρόφων, φίλων και «φίλων» με τη σχετική διατύπωση των θέσεων της ΚΕ «...με εξαρτήσεις από ΗΠΑ και ΕΕ». Επιτρέψτε μου να παραθέσω ορισμένες σκέψεις που μου γεννήθηκαν με αφορμή αυτό το ερώτημα.

Γιατί πρέπει να αντιπαρατίθεται το χαρακτηριστικό «ιμπεριαλιστική» στο χαρακτηριστικό «εξαρτημένη»; Το πρώτο αφορά χαρακτηρισμό του κοινωνικοοικονομικού συστήματος που βιώνει ένας λαός και μάλιστα στο ανώτατο και τελευταίο στάδιό του, το δεύτερο αφορά χαρακτηρισμό που επιδρά στον τρόπο ανάπτυξης μιας κοινωνίας, ανεξάρτητα από το ποιο είναι το εκμεταλλευτικό σύστημα που βιώνει ο λαός και σε ποιο στάδιο αυτό βρίσκεται. Για να έχει βάση αυτή η αντιπαράθεση πρέπει να δώσουμε άλλο περιεχόμενο στον ένα από τους δύο όρους. Και επειδή ο όρος «εξαρτημένη» δεν προσφέρεται για άλλη ερμηνεία, ο κλήρος πέφτει στον όρο «αντιιμπεριαλιστική». Για να έχει λοιπόν υπόσταση το ερώτημα θα πρέπει με τον όρο «ιμπεριαλιστική» να εννοούμε απλά κάποια χώρα που εξαρτά κάποια άλλη. Αυτό μόνο και τίποτε άλλο. Κάτι τέτοιο όμως δεν έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όλη τη λενινιστική θεωρία;

Ποια ακριβώς σημασία έχει για ένα κομμουνιστικό κόμμα ο ακριβής προσδιορισμός του μεγέθους και των ειδικών χαρακτηριστικών της όποιας εξάρτησης υφίσταται η χώρα του από άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες και η συνεχής παρακολούθηση της εξέλιξης αυτής της εξάρτησης; Μα, για να πραγματοποιήσουν οι επαναστατικές δυνάμεις τις κατάλληλες δράσεις, ώστε την αποφασιστική στιγμή να εξασφαλίσουν τη συντριπτική υπεροχή στα αποφασιστικά σημεία (θέση 76), είναι προφανές πως είναι αναγκαία η γνώση όλων των παραμέτρων που επιδρούν στο κάθε αποφασιστικό σημείο, μαζί και ο βαθμός πιθανής εξάρτησής του από ξένα οικονομικά, στρατιωτικά ή πολιτικά συμφέροντα ή κέντρα.

Παίζει κανένα ρόλο, σε ό,τι αφορά στον προσδιορισμό του στρατηγικού στόχου ενός Κομμουνιστικού Κόμματος ο βαθμός εξάρτησης της χώρας όπου δρα από άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες; Απολύτως κανένα, μια και ο στρατηγικός στόχος προσδιορίζεται από το χαραχτήρα της ιστορικής εποχής που βιώνει ο λαός. Και αυτή είναι η εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό. Ορθά λοιπόν το ΚΚΕ έχει άμεσο στρατηγικό στόχο το σοσιαλισμό και όχι κάτι άλλο ενδιάμεσο. Τον ίδιο ακριβώς άμεσο στόχο έπρεπε να είχε ακόμα και αν η Ελλάδα ήταν πλήρως εξαρτημένη. Τον ίδιο, ακόμη και αν ήταν υπόδουλη, οπότε ο σοσιαλισμός θα ήταν το έπαθλο της Εργατικής Τάξης για το αίμα που θα έχυνε για την απελευθέρωση της πατρίδας. Τον ίδιο ακόμα και αν το ΚΚΕ ήταν σε βαθιά παρανομία. Τον ίδιο ακόμα και αν το πολιτικό μας σύστημα είχε χαρακτηριστικά φεουδαρχικού τύπου (π.χ. Αραβικά Εμιράτα).

Μήπως ο βαθμός εξάρτησης της χώρας παίζει κανένα ρόλο στο καθορισμό του πολιτικού περιεχομένου της συσπείρωσης, συμμαχίας, μετώπου κλπ. που θα αποφασίσει να οικοδομήσει ένα ΚΚ, προκειμένου να προετοιμάσει τον υποκειμενικό παράγοντα ώστε κόμμα, τάξη και σύμμαχοι να δράσουν με επιτυχία στη περίοδο της επαναστατικής κατάστασης; Απολύτως κανέναν. Από τη στιγμή που ο άμεσος στρατηγικός στόχος είναι ο σοσιαλισμός, για επανάσταση με τέτοιο στόχο πρέπει να προετοιμάζεται ο υποκειμενικός παράγοντας (κόμμα, τάξη και σύμμαχοι) και όχι για οτιδήποτε άλλο. Εδώ δε χωράει μα και μου. Δεν μπορεί δηλαδή, κάποιος που συμμετέχει στη συσπείρωση, στη συμμαχία, στο μέτωπο κλπ. να προετοιμάζει τον υποκειμενικό παράγοντα για άλλο στόχο, π.χ. για να βάλει εμπόδια στους ιμπεριαλιστές να εξαπολύσουν πολέμους, επειδή συμφωνεί με τον αντιιμπεριαλιστικό (που τον εννοεί αντιπολεμικό) αλλά ταυτόχρονα διαφωνεί με τον αντιμονοπωλιακό ή τον αντικαπιταλιστικό του χαραχτήρα.

ΔΥΝΑΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ κίνημα για να νικήσει ο λαός.

Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ

Εργαζόμενοι, νέοι, νέες

Έχετε συγκεντρώσει πείρα από όσα έχουν γίνει στο χώρο δουλειάς, στον κλάδο, στη χώρα. Πρέπει τώρα να την αξιοποιήσουμε ατομικά και συλλογικά. Να βγουν συμπεράσματα γιατί το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων για την αντιμετώπιση της επίθεσης που δέχεται ο λαός.

Πριν λίγες μέρες, στις 20 Φλεβάρη, είχαμε πανεργατική - πανελλαδική απεργία κάτω από την πίεση σωματείων, ομοσπονδιών, καθώς και του ΠΑΜΕ με αιτήματα: Να μην καταργηθεί η εθνική και οι κλαδικές συμβάσεις, να προστατευτούν οι άνεργοι, να καταργηθούν οι φόροι και τα χαράτσια που πνίγουν εργαζόμενους και μικρομεσαίους.

Το μεγάλο κεφάλαιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι απαιτούν την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και την επιβολή μισθών και συντάξεων πείνας, δουλειά χωρίς δικαιώματα. Η κυβέρνηση αδίστακτα ικανοποιεί αυτές τις αξιώσεις.

Θα έπρεπε να μη μείνει εργασιακός χώρος και κλάδος που να μην ταρακουνηθεί. Σκεφτείτε όμως, τι έγινε. Όπου δεν υπήρχε ισχυρή παρέμβαση συνδικάτων που δούλεψαν με συνέπεια για την επιτυχία της απεργίας και την πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική προσπάθεια από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που πρόσκεινται στις πλειοψηφίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αρκετών Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων να οργανωθεί η απεργία, να αντιμετωπιστούν οι απειλές και οι εκβιασμοί της μεγαλοεργοδοσίας. Να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι, να γίνουν συνελεύσεις, απεργιακές επιτροπές. Αντίθετα, σε μια σειρά χώρους αυτές οι ηγεσίες αδιαφόρησαν, την υπονόμευσαν ή ακόμα λειτούργησαν και απεργοσπαστικά.

Πόσο θα συνεχίζεται αυτή η κατάσταση;

Προσυνεδριακός διάλογος: Το επαναστατικό πρόγραμμα απαιτεί και επαναστατική δράση σήμερα

Θεωρούμε ότι η παρακάτω τοποθέτηση παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Θέτει με λενινιστικό τρόπο το ζήτημα της επανάστασης και της επαναστατική πολιτικής. Κεντρικό σημείο της παρέμβασης είναι η «Πολιτικοποίηση του αγώνα της εργατικής τάξης», κεντρικό ζητούμενο για την διαμόρφωση επαναστατικών συνθηκών. Πρόκειται για την βασική συνισταμένη της κομμουνιστικής πολιτικής, η οποία αποσκοπεί μέσω της σύνδεσης των μερικών αιτημάτων των καταπιεσμένων τάξεων στην γενική ανατροπή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. 

Το επαναστατικό πρόγραμμα απαιτεί και επαναστατική δράση σήμερα

Οι Θέσεις θέτουν δύο κεντρικά ερωτήματα:

α) Είναι το πρόγραμμα του ΚΚΕ επιστημονικά θεμελιωμένο; Εκσυγχρονίζει - εμπλουτίζει το μαρξισμό - λενινισμό στις σημερινές συνθήκες εξέλιξης της βάσης και του εποικοδομήματος;

β) Πώς πρέπει να είναι συγκροτημένο πολιτικά και οργανωτικά το μαρξιστικό - λενινιστικό κόμμα νέου τύπου;

Ο Λένιν στο «Τι να κάνουμε» λέει: «Πρέπει να καταπιαστούμε δραστήρια με την πολιτική διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης, με την ανάπτυξη της πολιτικής της συνείδησης. (...) Προβάλλει το ερώτημα, σε τι λοιπόν πρέπει να συνίσταται η πολιτική διαπαιδαγώγηση;» και λίγο παρακάτω εξαπολύει επίθεση στους οπορτουνιστές που λένε: «Τώρα οι σοσιαλδημοκράτες έχουν καθήκον να προσδώσουν (...) πολιτικό χαρακτήρα στην ίδια την οικονομική πάλη (...) Η οικονομική πάλη είναι το πιο πλατύ μέσο για να τραβηχτούν οι μάζες σε δραστήρια πολιτική πάλη». «Πίσω από αυτή την πομπώδη φράση, απαντάει ο Λένιν, κρύβεται στην ουσία ο πατροπαράδοτος πόθος να υποβιβαστεί η σοσιαλδημοκρατική πολιτική στο επίπεδο της τρεϊντ-γιουνιονίστικης πολιτικής»

Το παραπάνω θέμα που μπορούμε να το ονομάσουμε ως «Πολιτικοποίηση του αγώνα της εργατικής τάξης» είναι καθοριστικό στοιχείο που απασχολεί τις Θέσεις της ΚΕ, κυρίως στη θέση για τη «Λαϊκή Συμμαχία». Χρειάζεται μελέτη, εμβάθυνση και επεξεργασία στο συγκεκριμένο ζήτημα από όλο το Κόμμα. Γιατί είναι ουσιαστικά η μέθοδος εξειδίκευσης και υλοποίησης της ιστορικής αποστολής της εργατικής τάξης ξεκινώντας από το πρόγραμμα του Κόμματος για να φτάσει στην «πολιτική διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης».

Προσυνεδριακός διάλογος: Λενινισμός και Λαϊκή Συμμαχία

Παραβάλλουμε παρέμβαση στον προσυνεδριακό διάλογο, που αναδημοσιεύθηκε από το Iskra υπό τον ειδεχθή τίτλο: «Κριτική και από Κνίτες δέχεται η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ». Δεν απορούμε βέβαια με την συστηματική πλέον τακτική αναδημοσίευσης των λιγότερο ή περισσότερο κριτικών παρεμβάσεων στον προσυνεδριακό διάλογο από τον εν λόγω «αριστερό» ιστότοπο. Επειδή όμως δεν κάνουν τον κόπο ούτε να σχολιάσουν ή να εκτιμήσουν τις εν λόγω παρεμβάσεις (με τι κριτήρια άλλωστε;), θα κάνουμε τον κόπο να ασχοληθούμε εμείς λίγο περισσότερο με τις θέσεις του συντρόφου. Φυσικά η κριτική που ασκεί είναι θεμιτή και δυνητικά γόνιμη, αλλά θεωρούμε ότι υπάρχουν συγκεκριμένες σοβαρές παρανοήσεις. Η τοποθέτηση έχει ως εξής: 

Μια τοποθέτηση πάνω στις Θέσεις

To καπιταλιστικό σύστημα στη χώρα μας - αλλά και διεθνώς - βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Η αδυναμία της αστικής τάξης να διαχειριστεί την κρίση, σε συνδυασμό με τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, έχουν δημιουργήσει προβλήματα στο αστικό πολιτικό σύστημα. Οι αδυναμίες αυτές γίνεται προσπάθεια να ξεπεραστούν, μέσω της λεγόμενης «αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού», μέρος της οποίας συνιστά και η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ από δεξιό οπορτουνιστικό κόμμα σε σοσιαλδημοκρατικό.

Εδώ αναδεικνύεται η σημασία του ρόλου του ΚΚΕ ως πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Ως Κόμμα θα κριθούμε πάνω στην ικανότητά μας να αποσπάσουμε δυνάμεις από την κυρίαρχη λογική. Να τις πείσουμε πως υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης, και τελικά να τις εντάξουμε στην πάλη γι' αυτόν.

Μπροστά, λοιπόν, και στο Συνέδριο οφείλουμε να εξετάσουμε ζητήματα που προκύπτουν από την τακτική μας και τη δράση μας το προηγούμενο διάστημα, αλλά και τη δράση μας στο μέλλον.

Προσυνεδριακός διάλογος: Να αναμετρηθούμε με τις δυσκολίες και τις αδυναμίες στη δουλειά των Οργανώσεων

Να αναμετρηθούμε με τις δυσκολίες και τις αδυναμίες στη δουλειά των Οργανώσεων

του Δημήτρη Κουτσούμπα, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Σήμερα το Κόμμα έχει συγκεντρώσει μια τεράστια εμπειρία άνω των 90 χρόνων, μια εμπειρία που αποκρυσταλλώθηκε πιο αποτελεσματικά και ουσιαστικά την τελευταία 20ετία, όταν το Κόμμα, για πρώτη φορά από τη στιγμή της ίδρυσής του κλήθηκε να ανασυγκροτηθεί, οργανωθεί και αναπτυχθεί σε συνθήκες νίκης της αντεπανάστασης διεθνώς, σε συνθήκες όπου ανατράπηκε το σοσιαλιστικό σύστημα, έπαψε να υφίσταται η Σοβιετική Ενωση, το σοσιαλιστικό σύστημα. Το ΚΚΕ έχει όμως ισχυρές ιστορικές παρακαταθήκες, δε χάθηκε η συνέχεια της πείρας, μπόρεσε όχι μόνο να αντέξει, να σταθεί, αλλά και να κάνει νέα βήματα προς τα εμπρός. Επεξεργάστηκε το Πρόγραμμά του, πλούτισε τις προγραμματικές αντιλήψεις του για το σοσιαλισμό, μελέτησε τις αιτίες ανατροπής του σοσιαλισμού, διεύρυνε την επιρροή του μέσα στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας και διεθνώς, άνοιξε νέους δρόμους.

Από πολλές απόψεις, η πείρα της 20ετίας που πέρασε είναι όχι απλά πολύτιμη, αλλά η μελέτη της και η ενσωμάτωσή της στη δουλειά του Κόμματος, τώρα που όλο και νεότερες γενιές μπαίνουν και θα μπαίνουν στην ταξική πάλη, είναι αναντικατάστατος όρος για την παραπέρα ισχυροποίηση του Κόμματος, για να απαλλαγεί από βαρίδια χρόνων, για να ακολουθήσει συνεχή ανοδική πορεία, όσο εξαρτάται φυσικά από αυτό και στο μέτρο που του αναλογεί η υποκειμενική «ιστορική ευθύνη». Σε μεγάλο βαθμό, αυτό το ρόλο καλείται να παίξει το 19ο Συνέδριο του Κόμματος, συνέδριο που αποκρυσταλλώνει τη συνολική αυτή πείρα, ενσωματώνει προγραμματικά τις επεξεργασίες και την ανάπτυξη της συλλογικής σκέψης του Κόμματος, αναπτύσσει παραπέρα θεωρητικές, πολιτικές, οργανωτικές επεξεργασίες που έχει κάνει, τις καταθέτει στις Θέσεις, στα σχέδια Προγράμματος και Καταστατικού, με στόχο να γίνουν ισχυρά όπλα πάλης στην πορεία του Κόμματος.

 Γ. Τούσσας στο ΣΚΑΪ: Το ΚΚΕ συσπειρώνει τους εργάτες με βάση το ταξικό τους συμφέρον

«Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται από τους εργαζόμενους να έχουν οξυμένο κριτήριο. Ποια είναι η ρίζα των προβλημάτων; Όσο συνεχίζεται τα μέσα παραγωγής να τα έχουν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι και να λειτουργεί η οικονομία στη βάση και με κριτήριο το κέρδος, δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα ο λαός», τόνισε Γιώργος Τούσσας, ευρωβουλευτής και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στην εκπομπή «Πρώτη ΓΡΑΜΜΗ» του «ΣΚΑΪ».

Το ΚΚΕ, πρόσθεσε, όλες του τις δυνάμεις τις ρίχνει στη μάχη για τα συμφέροντα των εργατών, των αγροτών και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και «θα συνεχίσει να παλεύει για τους μισθούς και τα μεροκάματα, για την προστασία των ανέργων, αλλά έχει μία συνολική εναλλακτική πολιτική πρόταση για τη λαϊκή εξουσία, τη λαϊκή οικονομία».

Ο Γ. Τούσσας σημείωσε επίσης ότι «το ΚΚΕ με τη δράση του δίνει ιδιαίτερο βάρος στην κοινωνική συμμαχία, ανεξάρτητα τι ψηφίζουν οι εργαζόμενοι, στο εργοστάσιο, στο καράβι, στο γραφείο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο. Αν ψηφίζουν ΝΔ, αν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ, αν ψηφίζουν οτιδήποτε άλλο, και σε αυτό θα επιμείνει». Εμείς, επισήμανε, «συσπειρώνουμε τους εργάτες με βάση το ταξικό τους συμφέρον».

Για την αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε μεταξύ άλλων πως «οι δύο πόλοι που εμφανίζονται να πρωτοστατούν στις δημοσκοπήσεις, αντιπαρατίθενται με παλαιοκομματικούς όρους, σε χειρισμούς και όχι στην ουσία».

Αναφερόμενος στις κινητοποιήσεις των αγροτών, το στέλεχος του ΚΚΕ τόνισε: «Ένα δισεκατομμύριο ευρώ θα τους πάρουν από τη φοροληστεία. Την ίδια ώρα ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και η τρικομματική κυβέρνηση καταθέτει νομοσχέδιο στη Βουλή που πραγματικά απαλλάσσει και τους υπόλοιπους εφοπλιστές από τη φορολογία».

Σύμφωνα με τελευταία έρευνα του ΙΟΒΕ, το ελληνικό κράτος παίρνει από τη φορολογία των εφοπλιστών 14 εκατομμύρια ευρώ και από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα παίρνει δισεκατομμύρια ευρώ, επισήμανε ο Γ. Τούσσας.

902

Τι οφείλουμε στο ΠΑΜΕ

Μετά τα τελευταία γεγονότα είναι ακόμα πιο επείγον να υπενθυμίζουμε και να τονίζουμε την σημασία που έχει το ΠΑΜΕ για το ταξικό κίνημα. Η ερώτηση είναι επομένως: Τι οφείλουμε στο ΠΑΜΕ; Σε τι μπορούμε να ελπίζουμαι λόγω της ύπαρξης του ΠΑΜΕ;

Τα πράγματα αρχίζουν πλέον να ξεκαθαρίζουν. Ο ταξικός χαρακτήρας του ελληνικού κράτους και της συγκεκριμένης κυβέρνησης είναι πλέον έκδηλος ακόμα και για ταξικά τυφλούς ή μύωπες. Οι μεσολαβήσεις καταρρέουν, το ενδιάμεσο και χλιαρό εξαφανίζεται. Η εργατική τάξη έχει την δυνατότητα να αντικρίσει τον εχθρό της με πιο καθαρό τρόπο σε σχέση με τις τελευταίες δεκαετίες. Η καταστολή της διαμαρτυρίας του ΠΑΜΕ, η κατασκευή πλαστών ενοχοποιητικών στοιχείων κατά των συνδικαλιστών και η σύλληψη τους αποτελει χτύπημα στο εργατικό κίνημα. Δεν υπάρχει πλέον καμία ψευδαίσθηση.

Είναι απόλυτα επείγον να συνειδητοποιήσει κάθε εργαζόμενος την σημασία της δράσης του ΠΑΜΕ – του μοναδικού ταξικού συνδικαλιστικού οργάνου στην Ελλάδα – , διότι φαίνεται ότι η ιδεολογία και η προπαγάνδα εμποδιζούν ακόμα πάρα πολλές κοινωνικές ομάδες να δούν αυτό που πραγματικά διαδραματίζεται στην χώρα και συγκεκριμένα στον εργασιακό χώρο. Ο εργαζόμενος πρέπει να κατανοήσει ότι ως εργαζόμενος, ως ταξικό υποκείμενο δεν έχει δίπλα του κανέναν άλλον σύμμαχο στον εργασιακό του χώρο, ικανό να αντισταθεί και να ανατρέψει τις παραγωγικές και εργασιακές σχέσεις εκμετάλλευσης, πέρα από το ΠΑΜΕ.

Είναι σημαντικό να γίνουν δυο πράγματα σαφή: Αφενός ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Αφετέρου ότι το ΠΑΜΕ είναι η δύναμη που μπορεί να στηρίξει κάθε εργαζόμενο που αγωνίζεται για ένα καλύτερο μέλλον. Είναι σημαντικό λοιπόν να καταρριφθούν κάποιες ψευδαισθήσεις, που φαίνεται να ασκούνε ακόμα κάποια επιρροή σήμερα. Είναι η ελπίδα που ο λαός τρέφει συχνά αυθόρμητα την οποία εκμεταλλεύονται και θρέφουν κακόβουλα κάποιοι. Όσοι ελπίζουν στην βοήθεια άλλων συνδικάτων ή πολιτικών δυνάμεων πλανώνται.

Κατ’ αρχάς υφίσταται η «πασοσική ψευδαίσθηση» – αν μπορούμε να την αποκαλέσουμε έτσι. Υπάρχει δηλαδή η πλάνη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει το ΠΑΣΟΚ του 1981. Είναι ό μόνος λόγος για να εξηγήσει κανείς βάσει (μετά βίας) ορθολογικών επιλογών την μετακίνηση μεγάλου μέρους του πασοκικού «απαράτ» (τρομάρα τους...) στον ΣΥΡΙΖΑ, φιανόμενο το οποίο παρατηρείται έντονα στα συνδικαλιστικά. Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν υπάρχει η ελπίδα ότι κάποιοι θα κατορθώσουν να επιβιώσουν. Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά με το ’81: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τις ίδιες πολιτικές και οικονομικές δυνατότητες. Με απλά λόγια; Δεν μπορεί να μοιράσει χρήμα, διορισμούς και να κάνει λιονταρισμούς στο διεθνές ή εθνικό κεφάλαιο.

Αδελφέ μας εργαζόμενε, μην έχεις ψευδαισθήσεις. Δεν θα επαναληφθεί το ’81 ούτε η δεκαετία του ’80 ή του ’90. Ακόμα και σε ψίχουλα να ελπίζεις, μην υπολογίζεις σε τίποτα. Σήμερα χτυπάνε εδώ, αύριο θα χτυπάνε εκεί, και μεθαύριο θα χτυπήσουν και εσένα. Η υποταγή και η ελπίδα δεν είναι πλεόν επιλογές.

Το πιο σημαντικό είναι όμως να ξέρει ο κάθε εργαζόμενος ότι δεν είναι μόνος του! Ότι αν αποφασίσει να αγωνιστεί θα έχει στο πλευρό του το ΠΑΜΕ! Ο φόβος (παράλληλα με την ελπίδα) είναι ίσως ο πιο σημαντικός λόγος της διστακτικότητας, που επιδεικνύει μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Αυτός ο φόβος πρέπει και μπορεί να χτυπηθεί. Τι είδαμε τις τελευταιές ημέρες; Τι σημαίνουν τα γεγονότα αυτα; Πως πρέπει να τα κατανοήσει ο εργαζόμενος; Τα γεγονότα αυτά επιδεικνύουν – ξεκάθαρα πλέον – δύο κυρίως πράγματα. Κατ’ αρχάς ότι ο ταξικός εχθρός δεν διστάζει να αποκαλυφθεί ως τέτοιος και να χειριστεί μέσα βίαιης καταστολής. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι το ΠΑΜΕ δεν κάμφθηκε! Το ΠΑΜΕ αντέδρασε δυναμικά στις απαράδεκτες συλλήψεις. Ήταν εκεί με τους συλληφθέντες συνδικαλιστές, ήταν εκεί, εξω από τα δικαστήρια! Το ταξικό εργατικό κίνημα γίνεται όλο και πιο δυνατό μέσα από τις πράξεις αυτές.

Τι βλέπεις λοιπόν αδελφέ εργαζόμενε; Πρέπει να προσπαθήσεις να δείς απλά αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου. Αν αποφασίσεις να αντισταθείς, το ΠΑΜΕ είναι ΕΔΩ! Θα είναι εκεί μαζί σου. Θα έχεις στην πλευρά σου μαζί σου το αγωνιστικό τμήμα της εργατικής τάξης!

Τι άλλο μπορείς να κάνεις; Τι θα κάνεις όταν πλέον δεν αντέχεις την αδικία που σου επιβάλλεται και την ανέχεια στην οποία σε καταδικάζουν να ζεις; Μπορεί ακόμα να πιστεύεις ότι θα την γλιτώσεις. Μην γίνεσαι όμως θύμα του κάθε επιτήδειου οπουρτουνιστή. Δεν υπάρχει περίπτωση να την γλιτώσεις, ουτε εσύ ούτε να παιδιά σου, τα οποία θα δουλεύουν σε συνθήκες εργασίες χειρότερες από αυτές των πατεράδων σου! Τι θα κάνεις λοιπόν;

Πρέπει να νιώσεις την δύναμη που απορρέει από την οργανωμένη δύναμη της εργατικής τάξης. Την ελευθερία από τον φόβο οφείλουμε στο ΠΑΜΕ! Την υπέρβαση του φόβου, ο οποίος γεννιέται υπό τις συνθήκες του μοναχικού ατομικού αγώνα με τις άθλιες συνθήκες εκμετάλλευσης του καπιταλιστικού τρόπου καταλήστευσης. Εργάτη! Κατάλαβε το! Αυτήν την δύναμη την έχεις λόγω της δράσης του ΠΑΜΕ. Θα ξέρεις ότι όταν πας στην απεργία δεν θα έχεις τα νώτα σου εκτεθειμένα. Θα είναι εκεί τα αδέλφια σου οι κομμουνιστές να σε στηρίξουν.

Δεν είσαι κομμουνιστής; Δεν είναι αυτό που ερωτάσαι να απαντήσεις. Αυτή η ερώτηση δεν τίθεται πλέον καν. Δεν σου αφήνουν πλέον το περιθώριο να αναρωτηθείς για τέτοια πράγματα. Η ερώτηση είναι: Ποια είναι η θέση σου σε αυτό το σύστημα; Πιστεύεις μήπως ότι επειδή δεν είσαι κομμουνιστής το Κεφάλαιο θα σου χαριστεί; Είσαι εργάτης. Είσαι αυτός που δεν κατέχει τα μέσα παραγωγής, που είσαι αποξενωμένος από το προϊόν που παράγεις, που η εργασία σου είναι η πηγή κέρδους των καπιταλιστών. Αυτό είσαι. Αυτή είναι η τάξη σου! Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως δεν είσαι και μόνος σου.

Αυτοπροσδιορισμός

Πρόθεση μας είναι η προώθηση του μαρξισμού-λενινισμού σε θεωρητικό (διαλεκτικός υλισμός) και πρακτικό (ταξική πάλη) επίπεδο, των οποίων επιπέδων η διαλεκτική ενότητα είναι ταυτοχρόνως προϋπόθεση και σκοπός. Αγωνιζόμαστε επομένως θεωρητικά και πρακτικά ενάντια στην αστική ιδεολογία και πρακτική, καθώς και σε όλες τις εκφάνσεις του ρεφορμισμού-ρεβιζιονισμού. Τοποθετούμαστε απέναντι σε όλες τις δεξιές και αριστερές παρεκκλίσεις, τις οποίες θεωρούμε ως θεωρητική-ιδεολογική αιτία της αποδυνάμωσης της ταξικής συνείδησης του εργατικού κινήματος και της δράσης των κομμουνιστικών κομμάτων. Παρότι είμαστε ανοιχτοί σε οποιεσδήποτε καλόβουλες και σύμμαχες προσεγγίσεις και παρεμβάσεις, δεν θα διστάσουμε να ασκήσουμε σκληρή κριτική σε όλες τις τάσεις που εμφανίζονται υπό τον μανδύα της «αριστεράς», αλλά στην πραγματικότητα υπονομεύουν συνειδητά ή ασυνείδητα θεωρητικά ή πρακτικά την ταξική πάλη του προλεταριάτου. Γι’ αυτόν τον λόγο αποστασιοποιούμαστε από την λεγόμενη «Αριστερά» όχι από «σεχταριστική» διάθεση, αλλά ακριβώς για τον αντίθετο λόγο, διότι πιστεύουμε ότι η ενότητα της εργατικής τάξης μπορεί να αποκατασταθεί μόνον μέσα από την θεωρητική και πολιτική αποκατάσταση του μαρξισμού-λενινισμού και της κομμουνιστικής προοπτικής.

Όσον αφορά την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, δεδηλωμένος σκοπός μας είναι να συμβάλλουμε με τις περιορισμένες δυνάμεις μας στο έργο της συκρότησης της Λαϊκής Συμμαχίας, όπως αυτή προσδιορίζεται στο σχέδιο προγράμματος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος για το 19^ο Συνέδριο του Κομματος. Πρόκειται για μια υποστήριξη της πολιτικής του ΚΚΕ που προέρχεται από (στρατευμένους) φίλους του Κόμματος. Δεν αποτελούμε πολιτικό όργανο του Κόμματος και συνεπώς το Κομμα δεν ευθύνεται για τις θέσεις που εκπροσωπούνται στον παρόντα ιστότοπο. Δεχόμαστε ευχαρίστως κριτική που προέρχεται από το ίδιο το Κόμμα ή από προσκείμενες δυνάμεις, προκειμένου να μπορέσουμε να αποφύγουμε παρεμηνείες των προθέσεων και των πράξεων του.

Ο ιστότοπος αυτός εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των κομμουνιστικών δυνάμεων για μεγαλύτερη επίδραση στο διαδύκτιο. Γι’ αυτόν τον λόγο θα επιδιώξουμε την επικοινωνία και συνεργασία με άλλους ιστότοπους, ακόμα και αν οι απόψεις μας διαφέρουν σε συγκεκριμένα σημεία. Ένα τέτοιο διαδικτυακό στρατευμένο μέτωπο δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό ούτε να υπερεκτιμά τις δυνάμεις του μέσου που μετέρχεται. Στόχος είναι η συγκρότηση πραγματικού πολιτικού ταξικού μετώπου και η ενίσχυση της πολιτικής στράτευσης μέσα στις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές διαδικασίες. Η ταξική πάλη διαχέεται σε όλες τις σφαίρες της κοινωνίας, αλλά πρέπει να εξωτερικευθεί σε υλική συγκεκριμένη αντικειμενοποιημένη πράξη. Μέσα από μια διαδικασία συνεχούς αυτοκριτικής πρέπει επομένως να αποφευχθεί η φετιχοποίηση της θεωρίας και του ηλεκτρονικού μέσου που χρησιμοποιούμε.

Τα θέματα μας θα είναι φιλοσοφικά, ιστορικά, πολιτικά και οικονομικά. Δεν επιθυμούμε μια θεωρία αποκομμένη από την πράξη και τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά ούτε έναν ακτιβισμό χωρίς θεωρία και αναφορά στην ιστορία και την θεωρία. Είμαστε ενάντια στον οικονομικό φαταλισμό και το μηχανιστικό οικονομισμό, αλλά και ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια να αποκοπεί η πολιτική από την οικονομία. Η σφαίρα της αναπαραγωγής είναι η υλική βάση της κοινωνίας και διαπερνά όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής. Η κοινωνία συγκροτείται ως ολότητα στο επίπεδο της οικονομίας, δηλαδή της παραγωγής. Η ταξική πάλη είναι το πολιτικό στοιχείο που διαπερνά την οικονομική δομή. Πίσω από τις αντικειμενοποιημένες παραγωγικές σχέσεις βρίσκονται τα πραγματικά υλικά πολιτικά υποκείμενα: οι τάξεις.

Πέρα από το ενδιαφέρον μας για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και το εργατικό ελληνικό κίνημα, διατηρούμε σταθερά έναν διεθνιστικό προσανατολισμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάγουμε το ελληνικό πρόβλημα στις διεθνείς εξελίξεις, αλλά θεωρώντας το μέρος του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, επιδιώκουμε την συνεργασία με τις κομμουνιστικές δυνάμεις και το εργατικό κίνημα των άλλων χωρών. Η απουσία μιας ισχυρής συμπαγούς Κομμουνιστικής Διεθνούς αποτελεί το βασικό εμπόδιο στην οργάνωση και τον συντονισμό του παγκόσμιου εργατικού κινήματος και την διαμόρφωση μιας πραγματικά διεθνούς κομμουνιστικής πολιτικής. Αποτελεί επομένως καθοριστικό στόχο η ανασύσταση και αναδιοργάνωση της διεθνούς συνεργασίας. Μέσω αυτής θα καταστεί δυνατή η χάραξη παγκόσμιας στρατηγικής των Κομμουνιστών, η οποία είναι απαραίτητη υστέρα από την νίκη της αντεπανάστασης και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Αποτελεί τον μοναδικό τρόπο υπέρβασης της αφηρημένης διεθνούς αλληλεγγύης και ανασύστασης μιας συγκεκριμένης πολιτικής διεθνούς και συντονισμένου αγώνα του προλεταριάτου.